Barman na wesele - czy warto?

Barman na weselu bywa najlepiej wydanymi pieniędzmi z całej listy albo pozycją, po której zostaje nietknięty bar w rogu sali. Różnica nie leży w barmanie, tylko w tym, kto siedzi przy stołach i gdzie odbywa się przyjęcie.

• Koszt zależy od długości przyjęcia, liczby gości i menu, więc wycena zawsze jest indywidualna.
• Rozliczenie za realnie zużyty alkohol bywa korzystniejsze niż kupowanie butelek na zapas.
• Pokaz z płonącymi butelkami wrócił do łask na weselach w ostatnich dwóch sezonach.
• Jedno stanowisko baru wystarcza na typowe wesele, bez tworzenia kolejek.
• Własny barman zdejmuje z obsługi sali temat nalewania alkoholu.

Czym zajmuje się barman na weselu

Cała strefa baru

Barman przejmuje odpowiedzialność za wszystko, co dzieje się przy barze: napoje alkoholowe, bezalkoholowe, lód, szkło i porządek na blacie. Przyjeżdża z własnym barem, sprzętem i składnikami do ustalonego menu.

Typowa karta ma 30-40 pozycji, od Mojito i Cosmopolitan po drinki wymyślone pod konkretne wesele. Najczęściej zamawianym dodatkiem są shoty z podobizną nowożeńców i koktajle z inicjałami pary młodej.

Pokaz

Pokaz flair to osobna rzecz, nie dodatek do nalewania. Barman żongluje butelkami, shakerami i lodem, do tego dochodzą efekty pirotechniczne, a punktem kulminacyjnym jest zwykle podpalenie baru.

Całość trwa 15-20 minut. Część agencji dokłada do tego ciekły azot i dymiące, molekularne koktajle. Jako punkt programu działa to podobnie jak pokaz iluzjonisty, z tą różnicą, że po pokazie goście dostają drinki.

Kiedy to się sprawdza, a kiedy nie

Kiedy tak: młodsi goście

Bar z koktajlami działa najlepiej tam, gdzie większość zaproszonych ma między 25 a 40 lat. To grupa, która chętniej sięgnie po koktajl niż po wódkę z sokiem, i która sama podejdzie do baru zamiast czekać na obsługę przy stole.

Na takim weselu bar zwykle staje się jednym z punktów wieczoru: prawie każdy podchodzi przynajmniej raz, a spora część wraca po kolejne pozycje z karty.

Kiedy tak: plener i wesela tematyczne

W plenerze barman nie jest atrakcją, tylko koniecznością. W ogrodzie, na plaży czy w stodole nie ma infrastruktury barowej, więc ktoś musi przywieźć chłodziarki, lód, szkło i oświetlenie.

Przy weselach z motywem przewodnim całą kartę da się podporządkować konwencji: tropikalne drinki na przyjęciu hawajskim, whisky na weselu w stylu lat dwudziestych, molekularne koktajle tam, gdzie reszta oprawy idzie w nowoczesność.

Kiedy niekoniecznie

Jeśli goście to w większości starsze pokolenie przyzwyczajone do wódki i wina, a przyjęcie odbywa się w sali z własną obsługą, bar koktajlowy może stać pusty przez pół wieczoru. Wtedy lepiej wydać te pieniądze na coś innego albo zamówić samego barmana bez pokazu.

Co realnie zyskujecie

Brak kolejek

Największym problemem przy alkoholu na weselach są kolejki w newralgicznych momentach: przy toaście i na starcie zabawy. Barman przy przygotowanym stanowisku pracuje wyraźnie szybciej niż kelner rozlewający między stołami.

Popularne miksy przygotowuje się wcześniej, w większej ilości. Dzięki temu w szczycie wydanie drinka to kilkanaście sekund, a nie budowanie każdego koktajlu od zera.

Kontrola nad tym, co i ile trafia do kieliszków

Barman odmierza miarką, więc każdy drink ma tę samą moc. To wbrew pozorom ważniejsze niż smak: drink zrobiony na oko raz jest wodnisty, raz ścina z nóg, a przy stu porcjach obie wersje się zdarzą.

Druga rzecz to obserwacja sali. Doświadczony barman potrafi taktownie odmówić kolejnego drinka komuś wyraźnie nietrzeźwemu i podać w zamian wodę albo kawę. Robi to bez awantury, bo ma w tym wprawę, czego nie da się powiedzieć o wujku przy barku.

Zdjęcia

Kolorowy koktajl z dekoracją albo drink z dymem trafia na telefony gości szybciej niż większość elementów oprawy. Część agencji drukuje też zdjęcie albo inicjały bezpośrednio na piance koktajlu.

Alternatywy

Barista zamiast albo obok

Coraz częściej zamawianą opcją jest barista, zwłaszcza na drugą część wieczoru i na poprawiny. Kawa parzona na miejscu, z inicjałami pary młodej na piance, robi podobne wrażenie co koktajle, a przy okazji stawia gości na nogi.

Na dłuższych przyjęciach bar kawowy i alkoholowy dobrze się uzupełniają: pierwszy pracuje wtedy, kiedy drugi zwalnia.

Warsztaty barmańskie

Zamiast pokazu można zamówić warsztat barmański dla gości, w którym robią drinki sami. Sprawdza się na kameralnych weselach do pięćdziesięciu osób, gdzie każdy zdąży podejść do stanowiska.

To także sposób na zagospodarowanie czasu w trakcie sesji zdjęciowej pary młodej, kiedy goście zwykle nie mają co ze sobą zrobić.

Jak wybrać barmana

Przed podpisaniem umowy warto zapytać o kilka konkretów. Po pierwsze o doświadczenie na weselach tej wielkości, bo obsługa eventu firmowego dla trzydziestu osób to inna praca niż wesele na sto pięćdziesiąt. Poproście o materiały z wcześniejszych realizacji, a przy pokazie flair najlepiej o nagrania.

Po drugie o zakres. Kto stawia alkohol, kto lód, kto dodatki, czy transport i rozstawienie baru są w cenie, o której ekipa wjeżdża i kiedy się pakuje. Warto też zapytać, co się dzieje, jeśli barman zachoruje. Agencje mają zastępstwo, pojedyncze osoby zwykle nie.

Referencje i degustacja

Opinie w internecie mówią mniej niż rozmowa z dwiema czy trzema parami, które korzystały z tej samej ekipy. Pytajcie nie tylko o drinki, ale o punktualność, kontakt przed weselem i to, jak barman zachował się, kiedy coś poszło nie tak.

Wiele firm proponuje degustację przed weselem, czasem odliczaną od kwoty przy podpisaniu umowy. To najlepszy moment na dopięcie menu i poznanie osoby, która stanie za barem.

Czy warto

Jeśli wesele jest w plenerze albo goście to w większości młodsze pokolenie, barman zwykle się broni, i to nie tylko wrażeniem, ale też rozliczeniem alkoholu, który realnie poszedł.

Jeśli przyjęcie jest w sali z własną obsługą, a lista gości przechyla się w stronę tradycyjnych upodobań, warto rozważyć wersję okrojoną: sam bar bez pokazu albo barista na drugą część wieczoru.

Niezależnie od wyboru, warto zacząć szukać co najmniej pół roku wcześniej. W sezonie od maja do września terminy schodzą z dużym wyprzedzeniem i pod koniec zostaje to, co zostało, a nie to, co się wybrało.